Παιδικές ασθένειες

Μετά το κοινό συνάχι, η ωτίτιδα είναι η πιο συνηθισμένη ασθένεια της παιδικής ηλικίας. Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα παιδιά έχουν προσβληθεί από τουλάχιστον μια ωτίτιδα πριν συμπληρώσουν τον τρίτο χρόνο της ζωής τους. Τις περισσότερες φορές, οι λοιμώξεις αυτές περνούν χωρίς να προκαλέσουν μόνιμα προβλήματα, αλλά αν συμβούν επανειλημμένα και δεν αντιμετωπιστούν μπορούν να οδηγήσουν σε απώλεια της ακοής ή άλλη βλάβη.

Μερικά παιδιά, παρ' όλο που είναι σε γενικές γραμμές υγιή, παρουσιάζουν στομαχόπονους ή πονοκεφάλους κάθε λίγες ημέρες, εβδομάδες ή μήνες. Επιπλέον, μπορεί να φαίνονται χλωμά και συχνά να νιώθουν την ανάγκη να μείνουν στο κρεβάτι. Σε γενικές γραμμές, ο πόνος διαρκεί λίγες ώρες, αν και ορισμένες φορές μπορεί να διαρκέσει μία ολόκληρη ημέρα. Στο ερώτημα ποιο είναι το σημείο που πονούν, τα περισσότερα παιδιά δείχνουν τον αφαλό τους. Σε πολλά παιδιά, τα προβλήματα αυτά σταματούν με την είσοδό τους στην εφηβεία, ενώ κάποια εξακολουθούν να τα παρουσιάζουν και στην ενήλικη ζωή.

Το ροδόχρουν εξάνθημα είναι μία συνήθης μεταδοτική νόσος που προκαλείται από έναν ιό (τον ιό του απλού έρπητα). Η νόσος προσβάλλει τα παιδιά μεταξύ 6 μηνών και 3 ετών.

Η πέμπτη νόσος ονομάζεται έτσι γιατί είναι η 5η από τις συνήθεις παιδικές λοιμώξεις που προκαλούν πυρετό και εξάνθημα -οι άλλες είναι η ιλαρά, το ροδόχρουν εξάνθημα, η ερυθρά και η οστρακιά και μερικές φορές η ανεμευλογιά. Η πέμπτη νόσος είναι λιγότερο σοβαρή από τις άλλες τέσσερις και η αιτιολογία της είναι μία ομάδα ιών που είναι γνωστοί ως παρβοϊοί, οι οποίοι προσβάλλουν τόσο τους ανθρώπους όσο και τα ζώα. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν προκαλούν νόσο.

Η οστρακιά προκαλείται από την είσοδο στο σώμα, μέσω του λάρυγγα, ενός τύπου του βακτηρίου Streptococcus, που προκαλεί αμυγδαλίτιδα. Εάν δεν χορηγηθεί αντιβιοτική θεραπεία, τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται και παράγουν μία τοξίνη ή δηλητήριο, που εισάγεται στην κυκλοφορία του αίματος και προκαλεί λοίμωξη. Ύστερα από μία περίοδο επώασης που διαρκεί από 1 έως 7 ημέρες, οι ποσότητες της τοξίνης είναι αρκετές για να προκαλέσουν τα συμπτώματα της οστρακιάς.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα της οστρακιάς ποικίλλουν από άτομο σε άτομο.

Πρόκειται για μία οξεία, αυτοπεριοριζόμενη, ιογενή νόσο που προκαλείται από τον ιό Coxsackie A16 ή Α10. Ο ιός δεν είναι ο ίδιος με εκείνον που προκαλεί τη νόσο του χεριού, του ποδιού και του στόματος στα ζώα.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Μικρές αλλοιώσεις γκρι χρώματος παρόμοιες με φλύκταινες εμφανίζονται μέσα στο στόμα και το λαιμό, ενώ μπορεί επίσης να εμφανιστούν και στις παλάμες, στα δάκτυλα και στα πέλματα των ποδιών. Ο ασθενής μπορεί να δυσκολεύεται να καταπιεί, να έχει ελαφρύ πυρετό και πιθανώς έμετους.

Ο νηματοσκώληκας ονομάζεται και νηματώδης σκώληξ ή Enterobius vermicularis. Το συνηθέστερο σύμπτωμα είναι ο κνησμός του δέρματος που προκαλείται από τα αυγά που γεννούν οι θηλυκοί σκώληκες στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό. Το ξύσιμο της περιοχής αυτής οδηγεί στη μεταφορά των αυγών στα δάκτυλα και από εκεί στο στόμα, συχνά και στο φαγητό που τρώγεται με άπλυτα χέρια. Το επανειλημμένο ξύσιμο μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση και σε σκάσιμο του δέρματος.

Η μηνιγγίτιδα είναι μία μεταδοτική λοίμωξη στις τρεις λεπτές μεμβράνες (μήνιγγες) που καλύπτουν τον εγκέφαλο. Η μηνιγγίτιδα συνήθως εμφανίζεται μόνη της, αλλά ορισμένες φορές εμφανίζεται στο πλαίσιο μίας γενικής λοίμωξης όπως η παρωτίτιδα (μαγουλάδες) ή η φυματίωση. Το συνηθέστερο αίτιο μηνιγγίτιδας στα παιδιά κάτω των 6 ετών είναι ένα βακτήριο που ονομάζεται Haemophilus influenzae τύπου b (Hib). Η μηνιγγίτιδα μπορεί, επίσης, να είναι αποτέλεσμα ενός διεισδυτικού τραυματισμού της κεφαλής.

Οι μαγουλάδες ή παρωτίτιδα είναι μία συνηθισμένη μεταδοτική ασθένεια που προκαλείται από έναν ιό. Ύστερα από μία περίοδο επώασης, που διαρκεί από 14 έως 28 ημέρες, αρχίζουν να πρήζονται οι σιελογόνοι αδένες. Περισσότερο επηρεάζονται οι παρωτίδες, το μεγαλύτερο σε μέγεθος ζεύγος των σιελογόνων αδένων, που βρίσκονται στη γωνία της γνάθου (σαγόνι). Η παρωτίτιδα δεν είναι ιδιαίτερα μεταδοτική, γι’ αυτό σπάνια νοσούν δύο ή περισσότερα μέλη μίας οικογένειας ταυτόχρονα.

Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) είναι οιδήματα (πρήξιμο) στο πίσω μέρος της ρινικής κοιλότητας, πάνω από τις αμυγδαλές, και συναντώνται σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας. Τα κρεατάκια βοηθούν στην άμυνα του οργανισμού έναντι των λοιμώξεων του αναπνευστικού και απαιτούν θεραπεία μόνο αν γίνουν πολύ μεγάλα. Συνήθως, τα κρεατάκια αρχίζουν να μεγαλώνουν περίπου στην ηλικία των 3 ετών, πιθανότατα για να παρέχουν μεγαλύτερη προστασία σε μια ηλικία που το παιδί είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις λοιμώξεις.